Veel gestelde vragen

Slechte adem (halitose) , hoe kom ik daarvan af ?
Lees meer »

Kan ik problemen met mijn gebit zelf voorkomen ?
Lees meer »

Lost mijn glazuur op door het drinken van frisdrank en ranja?
Lees meer »


Tips

Nuttige tips voor een goed gebit.
Lees meer »

Thesis - Liesbeth Steenhuis 

Tijdens een bezoek aan Parijs kwam ik voor het eerst in aanraking met de werken van Claude Monet, die landschappen schildert waarin abstractie het beeld omsluierd. De grootte van zijn doeken en de mate van abstractie verwonderde mij enorm. Door zijn gebruik van dikke en kleurrijke verftoetsen te bestuderen, is mijn schilderwijze totaal veranderd. Waar het formaat van zijn werk in eerste instantie voor grote bewondering zorgde, zie ik nu dat zijn grootsheid juist schuilt in het verbergen van een, mij eerder onbekende, wereld van gecompliceerde verfstructuren. Beweging en monumentaliteit hebben voor mij te maken met vrijheid. Een groot doek betekent dat je je niet door vaste kaders hoeft te limiteren: je hebt niet alleen de ruimte om te bewegen, maar juist ook om jezelf te uiten. Daarom heb ik getracht mijn leerlingen de vrijheid van het artistieke proces te laten ervaren door ze met deze begrippen te introduceren.

 

De schilderachtige ondergrond van mijn werken dient als grondslag voor de wereld die ik wil verbeelden en bepaalt ook de uiteindelijke beweging van het werk. Voordat ik aan een compositie begin, maak ik kleine, intuïtieve tekeningen die ik in golvende bewegingen op het papier plaats. In dit proces heb ik mij zeer laten inspireren door beeldende kunst om mij heen. Zo zie ik overeenkomsten met de krullende bewegingen van het handschrift van Gustav Klimt en de drippings van Cy Twombly. Het verdiepen in wie deze kunstenaars waren, door als het ware in hun brein te kruipen, geeft me enorme impulsen om tot werk te komen.

 

Door verschillende kleuren naast elkaar te plaatsen en gebruikt te maken van een variatie aan penseelstreken en verftoetsen, ontstaan er verschillende rasters. Niet alleen beïnvloeden ze het zicht, ze roepen ook vragen bij me op. Diagonale en horizontale lijnen kruisen elkaar, een proces van optellen en aftrekken. In dit proces speelt zwaartekracht ook een grote rol in het laten ontstaan van het werk, het trekt het zicht naar beneden. De verf verlaat vloeiend het doek, het is een eindig proces.

 

Mijn schilderijen zijn landschappen die ontstaan door intuïtieve prikkels die in mijn brein tot stand komen. Het brein heeft een eigen landschap dat telkens weer veranderd; een wereld die wij mensen niet kennen en nooit zullen zien. We zien landschappen van impulsen en bewegingen, verhult achter een waas. Het is mijn streven om de illusie te wekken dat er achter mijn werk iets schuilgaat. Een wereld waar je in wilt kruipen.